gözlerin uyandırıyor göğsümdeki kahverengi yaz mevsimini
oysa ellerin küçük bir kışı andırıyor suya hasret bir kışı
bazı harfler biriktirip döküyorsun kuraklığıma yeşeriyorum
bilmediğim bir dilde kelimelerden çiçekler sarıyor bahçemi.
uykusuz gecelerim oluyor boy boy kabuslar içinde ve şarkılar
boynuma deniz kokusu dolsa diyorum uyurum deniz kokusuna
dudaklarında okyanuslar biriktirmişsin bırak boynumun çoraklığına
şafak vakti uyanıyorum deniz kokuyorum martı seslerine.
bir günü dört mevsim yapabilirsin çünkü ebabil kuşların var
uzak bozkırlara denizi getirebilirsin iki dudak arasında
beni sevebilirsin ve öldürebilirsin beni muktedirsin buna da
sonrasını ve öncesini mevsimlerini çocukların yanında konuşamam.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder