Çocuklardan Uzak Tutulacak Şiir

 gözlerin uyandırıyor göğsümdeki kahverengi yaz mevsimini

oysa ellerin küçük bir kışı andırıyor suya hasret bir kışı

bazı harfler biriktirip döküyorsun kuraklığıma yeşeriyorum

bilmediğim bir dilde kelimelerden çiçekler sarıyor bahçemi. 

uykusuz gecelerim oluyor boy boy kabuslar içinde ve şarkılar

boynuma deniz kokusu dolsa diyorum uyurum deniz kokusuna

dudaklarında okyanuslar biriktirmişsin bırak boynumun çoraklığına

şafak vakti uyanıyorum deniz kokuyorum martı seslerine.

bir günü dört mevsim yapabilirsin çünkü ebabil kuşların var

uzak bozkırlara denizi getirebilirsin iki dudak arasında

beni sevebilirsin ve öldürebilirsin beni muktedirsin buna da

sonrasını ve öncesini mevsimlerini çocukların yanında konuşamam.

EKSİK

 

O an uydurulmuş bir babaanne masalındayım.

daha önce daha sonra hiç var olmayacak olan.

Bir şey var, söylersem değişir

Sustuğunda anlamını koruyan masallar.

Kimse bilmiyor kuşlarla konuştuğumu

kısacık masallar uyduruyorum hayatlarına

sıcak sarı bir köpek bacaklarıma sürünerek söylüyor bana

kuşların beni anladığını.

Dokunabildiğim şeylerden çok uzaktayım

birine dokunsam unutuyorum kendime ne anlattığımı

birçok şeyi susmalı insan, hele de masalları

bütün kelimeler eksiktir anlatmak isteyene.